Samira alikuwa msichana mdogo ambaye alikua na matatizo ya akili. Aliishi katika kijiji kidogo ambacho hakielewi sana kuhusu watoto kama Samira. Alikuwa akifanya mambo kwa njia ambayo watoto wengine waliona kama ya ajabu. Alikuwa na shida katika kuelewa hisia za wengine na wakati mwingine alikuwa akicheka au kulia bila sababu yoyote.
Samira alikua na rafiki wake aitwaye Ali, ambaye alikuwa na huruma na Samira. Ali alijua kwamba Samira alikua na matatizo ya akili, lakini aliendelea kumwonesha upendo na kumsaidia kila alipojihisi vipi. Ali alikubaliana na Samira kwa namna ya kipekee. Alikuwa akimfundisha Samira jinsi ya kucheka kwa furaha pamoja, kucheza michezo, na wakati mwingine kumfundisha jinsi ya kuelewa kile alichokuwa akihisi.
Kijiji alichokua anaishi Samira kilikuwa na wakazi wachache waliokuwa na huruma na watoto kama Samira, lakini wengi walikuwa na mtazamo wa kutoelewa. Walikuwa wakiona Samira kama mtoto wa ajabu na hawakutaka kucheza na yeye. Hata hivyo, Ali alijua kuwa Samira alihitaji upendo na msaada kama mtoto mwingine yeyote. Alimfundisha Samira kuwa kila mtu ni wa kipekee na ana thamani yake, hata kama ni tofauti.
Siku moja, Samira alikua akicheza na Ali wakati walipokuwa wakicheka na kufurahi. Watu wa kijiji waliona furaha ya Samira na Ali na walijua kuwa watoto wenye matatizo ya akili wanahitaji msaada na upendo tu, kama watoto wengine. Walijua kuwa Samira alikuwa mtoto mzuri na alikua na uwezo wa kuwa na furaha na kuwa na marafiki kama wengine.
Hadithi hii inatufundisha kuwa watoto wenye matatizo ya akili wanahitaji upendo, huruma, na msaada kutoka kwa jamii ili waweze kuishi kwa furaha na kuwa na usawa kama watoto wengine. Wote tunahitaji kuwa na mtazamo wa kuelimika kuhusu matatizo ya akili na kutoa msaada kwa watoto hawa kwa njia ya upendo na huruma.
emakulatemsafiri@gmail.com
0653903872
Post a Comment